Een deel van je bezoekers ziet je site anders dan jij. Iemand met kleurenblindheid mist het verschil tussen je rode foutmelding en de rest van de tekst. Iemand die niet met een muis werkt komt met het toetsenbord niet door je formulier. Iemand die slecht ziet laat de pagina voorlezen door een schermlezer. Digitale toegankelijkheid gaat over de vraag of je site voor die mensen ook werkt. En sinds 2025 is dat voor veel bedrijven niet langer alleen netjes, maar verplicht.
Wat WCAG 2.1 AA is, in gewone taal
WCAG staat voor de internationale richtlijnen voor toegankelijke websites. Er zijn drie niveaus: A, AA en AAA. AA is het niveau waar bijna alle wetgeving naar wijst, streng genoeg om iets te betekenen, haalbaar genoeg om te doen.
In de praktijk komt het neer op een handvol dingen die je waarschijnlijk al herkent:
- Genoeg contrast tussen tekst en achtergrond, zodat lichtgrijs op wit geen giswerk wordt.
- Alles werkt met het toetsenbord, niet alleen met de muis.
- Aanraakvlakken groot genoeg om op een telefoon te raken zonder te missen.
- Afbeeldingen met een tekstalternatief, zodat een schermlezer kan vertellen wat erop staat.
- Een logische opbouw met duidelijke koppen, zodat voorleessoftware de pagina kan volgen.
Niets daarvan is raketwetenschap. Het is vooral makkelijk om over het hoofd te zien als je zelf goed ziet en met een muis werkt.
Waarom het nu wettelijk telt
Twee dingen komen samen. De Wet digitale overheid verplicht Nederlandse overheidsorganisaties al langer om hun sites en apps toegankelijk te maken. En sinds 28 juni 2025 geldt de European Accessibility Act, een Europese wet die de eis verbreedt naar een groot deel van het bedrijfsleven: webshops, banken, vervoer, e-books, en meer.
Of jij er precies onder valt hangt af van wat je doet en hoe groot je bent, er zijn uitzonderingen voor de allerkleinste bedrijven. Zoek dat uit voor je eigen situatie, want ik ben geen jurist en dit is geen juridisch advies. Maar de richting is duidelijk: toegankelijkheid schuift op van “mooi meegenomen” naar “de norm”. En los van de wet is het simpelweg zonde om bezoekers buiten te sluiten die klant hadden kunnen worden.
Hoe Claude het standaard meeneemt
In deel 2 van deze serie liepen de zeven design skills in Claude Code voorbij. Het kenmerk dat ze bindt: alle zeven houden standaard rekening met toegankelijkheid op WCAG 2.1 AA-niveau. Het is ingebouwd, geen losse optie.
Dat klinkt als een detail, maar het verandert wanneer je aan toegankelijkheid denkt. Normaal komt die vraag achteraan, als de site al af is en je bijna live gaat. Precies het moment waarop je er geen zin meer in hebt. Doordat het in elke skill zit, komt het naar voren. Vraag je feedback op je ontwerp, dan zit toegankelijkheid al in de blik. Laat je een foutmelding herschrijven, dan wordt er op leesbaarheid gelet. Je hoeft er niet apart om te denken, en dat is precies waarom het vaker goed gaat.
De accessibility-review skill in de spotlight
Eén skill is er speciaal voor: design:accessibility-review. Die doet een volledige controle en kijkt onder meer naar:
- Kleurcontrast: haalt elke tekst de norm, of verdwijnt lichte tekst op een lichte achtergrond?
- Toetsenbordbediening: kun je zonder muis overal komen, en zie je waar je bent?
- Grootte van aanraakvlakken: zijn knoppen en links groot genoeg voor een vinger op een telefoon?
- Gedrag van de schermlezer: klopt de leesvolgorde, en hebben afbeeldingen en knoppen een zinnige beschrijving?
Je krijgt geen vage “let op toegankelijkheid” terug, maar een lijst met wat er mis is en waar.
Zo laat je je eigen site checken
Stel, je hebt een landingspagina die al online staat en je wilt weten hoe die ervoor staat. Zo pak je het aan:
- Open het project in Claude Code, of plak de code van je pagina erin.
- Vraag: “Doe een accessibility-review van deze pagina op WCAG 2.1 AA.”
- Je krijgt een overzicht van de knelpunten, gerangschikt naar wat het zwaarst weegt.
- Loop ze langs en vraag om de fixes: “Los de contrastproblemen op en houd mijn huisstijl aan.”
- Draai de review nog een keer om te bevestigen dat het klopt.
Voor een bestaande site zonder code werkt dezelfde aanpak via een schermafbeelding of de losse onderdelen. Het is geen vervanging voor een echte audit door iemand die dit als vak doet, maar het haalt de meest voorkomende fouten er in een middag uit. En dat is meestal het verschil tussen een site die niemand buitensluit en een site die dat stilletjes wel doet.
De kanttekening
Een automatische check vangt niet alles. Software kan meten of je contrast klopt en of je afbeeldingen een tekstalternatief hebben, maar niet of dat alternatief ook een zinnige beschrijving is in plaats van “afbeelding1”. De helft van goede toegankelijkheid is techniek, de andere helft is oordeel, en dat tweede stuk blijft mensenwerk. Wie denkt dat een groene review betekent dat de site voor iedereen werkt, verkoopt zichzelf een half verhaal.
Zie de skill dus als de eerste zeef, niet als het eindstation. Hij pakt de duidelijke fouten en geeft je een eerlijk beeld van waar je staat. Voor het echte fijnslijpen, en zeker als je onder de wet valt, laat je uiteindelijk iemand meekijken die het met eigen ogen en een schermlezer test. Maar beginnen bij de standaard, in plaats van toegankelijkheid als sluitpost, scheelt je een hoop en levert je bezoekers meteen iets op.
Dit is deel 3, het slot van de serie over ontwerpen met Claude. Terug naar het begin? Lees deel 1 over Claude Design of deel 2 over de zeven design skills. Vragen over toegankelijk design voor je eigen site? Mail me op jeroen@sparkone.nl.