Andrej Karpathy plaatste deze week een lange post op X over Claude Tag, Anthropics nieuwe Slack-integratie. Geen productaankondiging van Anthropic zelf, maar zijn eigen duiding: dit is volgens hem “de derde grote redesign van LLM UI/UX”. Grote woorden voor wat op het eerste gezicht een Slack-bot is. Ik las de thread twee keer, en denk dat hij deels gelijk heeft, en deels te hard van stapel loopt.
Wat Karpathy zegt
Zijn redenering in het kort. De eerste manier waarop we een LLM gebruikten was als website: je gaat ergens naartoe, logt in, stelt een vraag, sluit het tabblad. De tweede was de app: een programma dat op je eigen machine leeft, dichter bij je bestanden en je workflow. Claude Tag is volgens hem de derde vorm: “a self-contained, persistent, asynchronous entity with org-wide tools and context, working alongside teams of humans.” Geen plek waar je heen gaat, maar een entiteit die al aanwezig is, in het kanaal waar je toch al werkt.
Concreet: je tagt Claude in een Slack-kanaal, het krijgt toegang tot de tools en data die je toestaat, en het blijft daar. Het onthoudt wat er in dat kanaal gebeurd is, het kan taken oppakken terwijl jij iets anders doet, en het rapporteert terug wanneer het klaar is. Geen chatvenster dat je opent en weer sluit, maar een teamlid dat blijft zitten.
Karpathy is eerlijk over wat dat kost: “once you do all of the under the hood engineering work to make this ‘just work’ (e.g. across tools, integrations, compute environments, memory, security, etc.), Claude basically joins the team in a seamless way.” Die bijzin is voor mij het interessantste stuk van de hele thread, meer daarover verderop. Hij sluit af met een zin die ik herken: “it really takes a while to wrap your head around it, but it works and it is awesome.”
Wat ik ervan denk
Twee dingen vallen me op, en niet allebei positief.
Het “paradigma” zit voor het grootste deel in die bijzin, niet in de flashy claim. Karpathy noemt tools, integraties, compute, memory en security terloops, tussen haakjes. Maar dat is exact het werk dat bepaalt of dit ooit meer wordt dan een chatbot met een langer geheugen. Ik zie dat ook in mijn eigen werk bij SVB: de innovatie zit zelden in het idee “laat een AI meedoen in het team”, die stap is conceptueel goedkoop. De innovatie zit in wie er bij welke data mag, hoe je dat auditeerbaar houdt, en wat er gebeurt als het misgaat. Een Slack-bot die overal bij kan is geen paradigma, het is een risico-oppervlak. Een Slack-bot die precies bij de juiste dingen kan, met logging en grenzen die kloppen, dat is het echte werk. Karpathy erkent dat, maar zijn tweet krijgt de aandacht voor de eerste helft van die zin, niet de tweede.
“Persistent, org-wide entity” is precies het soort claim waar ik als iemand die met digital trust en EUDI Wallet bezig is, van ga fronsen. Een AI die kanaal-geheugen opbouwt over weken en maanden, die meekijkt met meerdere teams, die eigen taken plant: dat is niet alleen een UX-verbetering, dat is een nieuw type actor in je organisatie met eigen geheugen en eigen bereik. Wie beslist hoelang dat geheugen blijft staan? Wie ziet wat het “weet” over een gevoelig project? Anthropic’s eigen materiaal noemt dit scoped per kanaal, met permissies, en dat is het juiste antwoord. Maar de vraag verdient meer aandacht dan een bijzin, zeker als dit patroon breder wordt overgenomen dan alleen door Anthropic.
Dat gezegd hebbende: de kern van zijn observatie klopt. Ik gebruik Claude zelf inmiddels meer als iets waar ik werk aan delegeer dan als iets waar ik vragen aan stel. Dat is een reëel verschil in hoe de interactie voelt, en het is niet gek om daar een naam aan te geven. Ik zou het alleen geen paradigma noemen totdat de bijzin is opgelost, ik zou het een belofte noemen die staat of valt met saai infrastructuurwerk.
Wat ik meeneem
Niet de hype, wel de vraag erachter: als AI een teamlid wordt in plaats van een tool, verschuift de vraag van “kan het dit?” naar “mag het dit, en van wie?”. Dat is precies het gesprek dat ik liever nu voer dan achteraf.
Dit stuk verscheen ook in het Engels: Karpathy calls Claude Tag the third redesign of LLM UI/UX.