Dit is het soort wijziging dat je makkelijk mist omdat het binnenkomt als een patch-notitie en niet als nieuws. Toch wil ik het opschrijven, want eronder zit een principe dat groter is dan de regel zelf.
Vandaag veranderde het team achter Claude Code één woord. Het trigger-woord voor “dynamic workflows” is niet langer “workflow”, maar “ultracode”. Je kunt nog steeds zeggen “gebruik hier een workflow voor”, maar als je het woord gewoon in een zin gebruikt, start er niets meer vanzelf op.
Wat dat woord losmaakte
Eind mei kwam de functie in research preview naar buiten. Het idee: typ “workflow” in een prompt, en Claude schrijft ter plekke een orchestratie-script. Dat script start vervolgens een vloot samenwerkende subagents die parallel aan je taak werken. Niet één assistent, maar een hele ploeg die je opdracht in stukken hakt en tegelijk uitvoert.
Krachtig, voor een echt complexe klus. Het probleem zat in het trigger-woord zelf. “Workflow” is een doodgewoon woord. Je gebruikt het in honderd zinnen waarin je helemaal geen leger agents wilt. En dat gebeurde dan ook: sessies die ongemerkt veel te veel parallelle subagents opstartten en zo door hun quota heen raasden. Het speelde mee in de limiet-resets die Anthropic half mei en begin juni moest doen.
Waarom expliciet beter is dan impliciet
De fix is simpel en daarom juist goed. Een terloops woord zou nooit tientallen AI-agents mogen losmaken. Door het trigger-woord naar “ultracode” te verleggen, moet je voortaan bewust kiezen om die ploeg op te starten. Expliciet boven impliciet.
Dat klinkt als een detail, maar het raakt aan iets waar ik zelf steeds op terugkom: bij krachtig gereedschap hoort het zichtbaar zijn wanneer je het echt aanzet. Een vloot agents kost meer tokens, meer geld en geeft je minder grip op wat er precies gebeurt. Dat is geen reden om het niet te gebruiken. Het is een reden om het met opzet te doen.
De nuchtere kant
Tegelijk: dit is nog steeds een research preview. De functie is jong, de naam veranderde binnen een week, en dat zal niet de laatste bijstelling zijn. Een trigger-woord verschuiven lost het diepere ongemak niet helemaal op. Want ook bewust een fleet starten betekent dat je moet snappen wat je losmaakt. De winst zit hem niet in het nieuwe woord, maar in de gewoonte erachter: weten wanneer je een leger aan het werk zet en wanneer één assistent genoeg is.
Dat is precies de grens die ik in mijn eigen werk trek. AI mag uitvoeren, zolang ik zie wat het doet en zelf kies wanneer het op volle kracht gaat.
Meer hierover in mijn serie over AI als uitvoerder: hoe ik van WordPress afstapte, de assistent die uitvoert en wat Claude nu kan. Bron: de aankondiging van @ClaudeDevs.