Een van de makers van Claude Code beschrijft een moment waarop hij zich kapot schrok. Hij zag pull requests langskomen van een van de designers in het team. Zijn eerste gedachte: waarom zet een designer in vredesnaam code in? Hij keek het na, klaar om in te grijpen. En het antwoord was nuchter: ze was gewoon een knop aan het fixen. De code zag er goed uit. Misschien was het wel prima. Nu, zegt hij, is het volkomen normaal.
Dat is de verschuiving waar dit deel over gaat. Niet de techniek, maar wie het werk doet.
Waarom de muur valt
De logica eronder is simpel. Claude schrijft de code. Daardoor verschuift het zwaartepunt naar iets anders: wat is het idee dat je hebt? Wie de productcontext kent, de klant snapt en over het ontwerp nadenkt, komt op betere ideeën, ook zonder jarenlange programmeerervaring. De uitvoering is niet langer de bottleneck. Het oordeel is dat wel.
En dus vervagen de rollen. Bij het team van Claude Code is dat geen theorie. Designers maken hun prototypes rechtstreeks in de app, in plaats van een engineer te betalen om het te bouwen. Productmanagers brengen zelf wijzigingen aan. Het finance-team draait in Claude Code en doet er zijn prognoses. Vraag het de datawetenschappers en je hoort hetzelfde verhaal. Iedereen heeft het gewoon openstaan.
Wat bedrijven zien gebeuren
Dit patroon zien ze ook bij de organisaties waarmee ze praten. Eerst pakken de engineers het op. Dan kijken de aangrenzende rollen over hun schouder mee, zien hoe krachtig het is, en proberen het zelf. Het verspreidt zich niet via een uitrolplan, maar via nieuwsgierigheid.
De vraag die ze stellen, vind ik de scherpste van het hele gesprek. Is de toekomst product of engineering? Wordt iedereen productmanager, of wordt iedereen engineer? Het antwoord: allebei. Het productteam schrijft code, het designteam schrijft code, en de engineers leveren complete producten op, van idee tot lancering, inclusief het overleg met juridische zaken en marketing.
Waarom dit mij raakt
Dit is precies waar ik met organisaties over praat. De vraag is niet of we iedereen leren programmeren. De vraag is of we de muur durven weghalen tussen wie bedenkt en wie bouwt. Want zolang die muur staat, blijft elk idee wachten op iemand anders met de juiste vaardigheid. Haal je hem weg, dan wordt het schaarse niet langer de uitvoering, maar de smaak en het oordeel om te kiezen wát je bouwt.
En toch wil ik er één kritische kanttekening bij maken. Als iedereen kan bouwen, wie bewaakt dan de samenhang? Een knop fixen is iets anders dan een systeem dragen. Het antwoord ligt niet in het terugzetten van de muur, maar in goede verificatie en review. De rollen mogen vervagen, de zorgvuldigheid niet.
Deel 6 van een serie over hoe de makers van Claude Code er zelf mee werken. Eerder: de bug was al gefixt voordat ik begon en ik stapte van Plan mode af.